Gratis locatie aanmelden
from
Uitgebreid zoeken

Metaal kathedraal
Utrecht
X
Voornaam: *
Achternaam: *
E-mail: *
Straatnaam: *
Huisnummer: *
Postcode: *
Plaats: *
Telefoonnummer: *
Aantal personen: *
Datum: *

Om spam te voorkomen vragen wij u het nummer in te vullen.

61
: *

* Verplichte velden

Metaal kathedraal

Utrecht

Metaal kathedraal
Rijksstraatweg 20
3545 NA Utrecht

Contactpersoon
Dhr. A.T Tattje

T: 0652 661751
W: www.metaalkathedraal.nl
Printen
Route plannen
Delen
  • De oudste neogotische kerk van Nederland, daarna Fabriek en nu een plek waar je elk moment een wonder kan verwachten….. Om bijeen te komen, vergaderingen, presentaties, masterclasses, diners, etc. onontdekte parel onder de rook van Utrecht. Een industrieële locatie, met een neogotisch dak, groot buiten terrein.
    • Algemeen
    • Plaats: Utrecht
    • Soort gebouw: Overig
    • Aantal personen: 100 - 250
    • Prijs vanaf: € 750 of meer
    • Soort gelegenheid: Zakelijk, Cultureel, Overige,
    • Kerkgenootschap: Overig
    • Ligging: Landelijk
    • Aantal ruimtes: 2
    • Officieel rijksmonument: Nee

  • Lees hier meer over de mogelijkheden en voorwaarden wat betreft verhuur.

      • Fotoreportage
      • Rode loper
      • Niet-kerkelijke muziek
      • Op zondagen te huur
      • Keuken
      • Draadloos internet
      • Scherm en beamer
      • Flip-over / whiteboard
      • Geluidsinstallatie
      • Lichtinstallatie
      • Krachtstroom

  • R.K. kerk aan de Stadsdam Rijksstraatweg 20 De Meern De kapel Het verhaal van de METAK /het vroegere kerkgebouw aan de Rijksstraatweg De Meern, begint aan de overkant van de Leidsche Rijn bij de Meernbrug. Op die plek stond een kapel waarvan de stichtingsdatum niet bekend is. Dit gebied ten noorden van de rivier hoorde bij het kapittel van Oud‐Münster(kapittel is een vergadering van kanunniken, wereldlijke r.k. geestelijken, die in dit geval tot de dom/cathedraal behoren.) In een lijst van bezittingen van het kapittel komt de kapel in 1480 voor het eerst voor. Na de reformatie (1580) kwam de kapel in het bezit van de hervormden. Om het kerkenbestand te inventariseren toog een commissie door het land. Deze constateerde dat ‘De Meern een vervallen capelleken had doch waaraan zoveel gerepareerd is dat men daarin school houden kan.’ Het lijkt of men daar toch ook ter kerke ging want in de periode 1631‐’34 werd de westgevel verhoogd met 1.65 m en het dak vernieuwd en voorzien van een torentje. Met de vrijheid van godsdienst (omstreeks 1795) mocht het r.k. geloof weer aangehangen worden. De kerkgebouwen werden naar inzicht van de plaatselijke besturen herverdeeld. De r.k. gemeenschap had al eens verzocht om, zich beroepend op de rechten van de mens, op de uren dat de gereformeerden geen gebruik maakten van de kerk deze te mogen gebruiken voor hun eredienst. Dit werkte kennelijk niet want de katholieken besloten zelf een kerk te bouwen bij de Stadsdam. Een gunstige plaats omdat hij van beide kanten van de Rijn bereikbaar is. De nieuwe kerk De reden werd als volgt omschreven: dat zij ‘voor de gemeente Oudenrijn welke tevoren kerkelijk onder Vleuten behoord had, uit hoofde van de verafgelegenheid der kerk op de Hoogh bij Den Ham een afzonderlijke kerk willen stichten. ‘ Ten behoeve van de nieuwe kerk kochten zij een huis met omringende grond. Dit huis Rhijnzicht, bestond waarschijnlijk uit en herenhuis met bijgebouwen, als een koetshuis en een paardenstal. Het huis werd tot pastorie ingericht terwijl een bijgebouw kerk werd. Deze lag in het verlengde van de pastorie. Op de kadastrale kaart van 1832 is het complex ingetekend als een langgerekt geheel evenwijdig aan de Leidsche Rijn. De kerk zal waarschijnlijk nauwelijks de uiterlijke kenmerken van een kerk gehad hebben. Na afbakening van de gemeente en de benoeming van pastoor Gerardus van der Hoeven was parochie Oudenrijn een feiten en vond op 15‐8‐1797 de eerste eucharistieviering plaats. Al gauw werd gemeld dat de bouwkundige staat van de pastorie slecht was. Verder werd nog meegedeeld dat de kerk in 1835 was verlengd en van torentjes was voorzien, waardoor zij ongetwijfeld meer op een kerk ging lijken. Onze Lieve Vrouwe Hemelvaart Nadat het aartsbisdom in Utrecht meer georganiseerd werd begon een opleving van het r.k.‐bewustzijn met als gevolg dat er een groot aantal kerken, kloosters en verenigingsgebouwen gebouwd werden . Ook in Oudenrijn waar het gebouw te slecht bevonden werd. In juli 1857 kreeg Herman van den Brink de opdracht een nieuwe kerk te bouwen. Hij had ook de kapel voor het seminarie in Rijssenburg gebouwd. Hier waren een zelfde ingang, kap, torens en lessenaarsdaken op de zijkapellen te vinden. (Van den Brink ontwierp ook kerken in Veenendaal, Montfoort, Enschede, Arnhem, Uithoorn, Heilo, Wormer, Naaldwijk, Sassenheim, Hillegom) De kerk in De Meern werd achter de oude gebouwd, in 1860 ingewijd door pastoor Jacob Johannes Keuken en kreeg de naam Onze Lieve Vrouwe Hemelvaart. In het bestek is over de vorm het volgende geschreven: ‘Het in spitsboogstijl ontworpen gebouw bestaat uit een kerkschip met priesterkoor waarvan de apsis een halve achthoek vormt, ter weerszijden van welke zich een sacristie bevindt. Voor de hoofdingang in het midden van de voorgevel wordt een portaal aangebracht, terwijl de voorgevel zelve geflankeerd wordt door een kleine achtkanten toren, benevens twee ter weerszijden uitgebouwde kapellen bestemd voor doopkapel en kerkenkamer. Het priesterkoor en de sacristijen en portaal zijn voorzien van plafonds in de vorm van kruisgewelven. In de kerk zelf is de kap gedeeltelijk zichtbaar met gestucadoorde tusschenvelden en panelen. ‘ Tussen de tekening en de uiteindelijke uitvoering zijn verschillen. De toegangsdeur is niet in blok‐ maar in visgraatmotief, het raam in het portaal is niet twee‐ maar driedelig, aan het portaal zitten steunberen die niet op de tekening staan. De ramen aan beide zijden naast het portaal ontbreken in werkelijkheid . Opvallend verschillend zijn de torens: op de tekening eindigen zij potloodvormig terwijl zij uiteindelijk uitgevoerd zijn met klokvormen. De zadeldaken van de kapellen zijn vervangen door lessenaarsdaken. Van de kerk waren delen gestuct, met name die in reliëf en die verder uitsteken als de torens, steunberen, klimmende friezen en de omlijsting van de entree. Het lijkt of er natuursteen gebruikt is, met name bovenop en halverwege de steunberen maar dit is toch baksteen en pleisterwerk. De kerk is noord‐zuid geplaatst, wat voor een kerk niet zo gebruikelijk is. Koor is normaal oost en entree west. Volgens de regels mocht de neogotiek nooit een imitatie worden van de gotiek uit de middeleeuwen maar funktioneel zijn voor de 19e eeuw. Ook moest de beschikbare bouwlokatie optimaal benut worden en er moest rekening met de omgeving gehouden worden. Dit zou de reden kunnen zijn dat de kerk ‘gedraaid’ is. Ook de plaats nabij de Stadsdam is zoals al aan de orde kwam niet willekeurig gekozen. Eens was er een plein voor de kerk omsloten door een hek in het verlengde van de zijgevel. Aan de straatzijde en aan de rechterzijde waren dubbele openslaande poorten. Het huis er naast bleef pastorie en werd rond 1860 uitgebouwd naar achteren en verbonden met de kerk. De boerderij ter rechter zijde van de kerk is vernieuwd tijdens de bouw en herbergde 1 lang een café in het voorhuis. Er is een vermelding dat de koster Verhasselt die daar woonde wegens systematische wanbetaling het pand moest verlaten. Herman de Rijker was voor Fl. 1400,00 per jaar de volgende pachter. De kerk verdiende hier dus aan. Ook een kerkhof, van 14 are en 60 centiare maakte deel uit van het complex. Lang herinnerde een smeedijzeren hek hieran. (Toen het in 1984 aan de Historische vereniging geschonken was was het plotseling verdwenen.) Interieur Onder pastoor Sinnige (1902‐1917) werden veel versieringen aangebracht, de kruisweg, het altaar, de beelden, het triomfkruis, gebrandschilderde ramen, de betegeling van het priesterkoor. Mengelberg (beeldhouwer die veel in neogotische stijl werkte) heeft nog bijdrage geleverd. De parochianen deden ook vele schenkingen. Cornelia van der Weyden‐Vendrig gaf een kelk in 1867, een monstrans werd door het echtpaar Klink geschonken. Typering In het midden van de 19e eeuw verving de gotiek de neoclassicistische stijl, zoals gebruikt voor de Augusinuskerk aan de gracht in Utrecht. In het begin zo tussen 1830 en 1850 was de neogotiek erg gericht op de Engelse variant. Koning Willem II die in Engeland gestudeerd had bracht deze stijl naar Nederland. In Engeland waren allerlei stromingen die terug wilden naar de tijd van voor de reformatie toen handwerk hoog aangeschreven stond, ook de gotiek, die gebruikt werd in de middeleeuwen voor kerken, gold als een stijl die bij een ideale maatschappij paste. Willem II liet enige werken uitvoeren en gaf daarbij het voorbeeld dat graag gevolgd werd. Hij liet speciaal om zijn schilderijen tentoon te kunnen stellen een gotische zaal maken aan de Kneuterdijk. Ook een gotisch paleis Zorgvliet werd ontworpen en de Willemskerk werd tot manege met gotische trekken verbouwd. Deze decoratieve Willem II gotiek werd gekenmerkt door spitsboogvensters met vaak gietijzeren traceringen, potloodachtige steunberen met spichtige pinakels en drie‐ of vierpassen voor balustrades of als friesen onder de daklijst. Neogotiek heeft in ons land eenvoudige vormen gekregen omdat er met baksteen gewerkt werd die niet zo makkelijk te modelleren is als nartuursteen. Indien nodig werd er gestuct om het effect van natuursteen te krijgen vandaar ook de vaak gebruikte naam stucadoorsgotiek. In het interieur is dat bijvoorbeeld te zien aan de kap. Hier is stuc rechtstreeks op de houten vlakvullingen aangebracht zonder bijvoorbeeld een dragende laag riet. (Later in 1893 bleek de stuc los te laten en werd die van de vlakken verwijderd.) Stenen gewelven werden in rijke cathedralen en koninklijke kapellen toegepast terwijl voor eenvoudiger gebouwen houten meer intrek waren. Het voordeel van hout is dat dit wel heel delicaat en sculptureel bewerkt kunnen worden. Het meest gaaf tot nu toe bewaarde onderdeel van de kerk in De Meern is de kap van de kerk een zogenaamde ‘hammerbeamroof’ of steekbalkenkap. Dit idee is ook uit Engeland afkomstig en wel uit het Westminster Palace destijds buiten Londen in 1394 gelegen. Daar kon hij 20 meter overspannen. De overspanning van onze kerk is 12 meter. Het is een van de eerste neogotische kerken in Nederland en is heel waardevol om zijn bijzonder kapconstructie. Het effect is dat het lijkt of de ruimte van de kerk in driebeukig is terwijl hij uit een zaalvorm bestaat. (In 1935 toen de kerk zo’n 75 jaar in gebruik was geweest werd wederom gesproken over een nieuw te bouwen kerk. Het aantal leden was inmiddels gestegen tot 700. In 1937 werd pastoor W. Boelen als bouwpastoor benoemd. Aartsbisschop De Jong bekrachtigde de plannen. Hierna werd de grond gekocht en deels verkregen van de erven van Thierry Armand Laurent Baudoin Comte d’Alsace. In ’37 werd een ontwerp door H. Beers gemaakt. Later door H.C. van de Leur. In ’39 gaf aartsbisschop goedkeuringen na overleg met de gemeente kon in oktober 1939 de eerste steen gelegd worden. Aannemer Ten Den uit Wolvega was met fl. 90.970,00 de laagste inschrijver. Pastoor Boelen overleed 6‐5‐1940 toen de kerk pas half afgebouwd was. Door WOII kwam de bouw stil te liggen. OP 8 juni 1940 kreeg men echter van de regeringscommissaris van Wederopbouw toestemming de kerk af te bouwen. In 1940 kwam hij gereed als O.L.V. ten Hemelopneming als driebeukige kruiskerk, dichter bij de Meernbrug.) Nieuwe bestemming Met de slogan “De slechtste weg is of u glijdt wanneer u Hollandia Zijspan rijdt” werd reclame gemaakt voor de volgende eigenaar van de kerk. In 1941 werd de kerk verkocht voor fl. 95000,00 aan de Hollandse Zijspanfabriek van de Amsterdamse firma J.A. Bon. A.J. Brinkhof verbouwde hem vervolgens tot fabriek voor fl. 20.000,00. Jan Bon had in de oorlog een bedrijf in de Jordaan. Hij deed mee aan races als de Dunonceau Bekers in de Belgische Ardennen en de Harzrit in Duitsland. De familie had al vanaf 1840 een constructiebedrijf. Jan maakte ook voor zichzelf zijspannen voor de races. Al gauw waren dat 140 zijspannen per jaar voor het familiebedrijf dat nu de naam Hollandia Zijspannen kreeg. Het leger gaf opdracht voor 400 zijspannen. Het ging heel goed met het bedrijf. In de meidagen 1940 werden de zijspannen aan BMW‐motoren gehangen als materiaalwagen of uitgerust met luchtdoelmitrailleurs. Ze werden zeer gewaardeerd omdat ze zich snel konden verplaatsen op ruw terrein, dat vonden de Duitsers ook. 2 Zoals gezegd werd in 1941 de kerk opgekocht. Een van de voorwaarden van de bisschop was dat het gebouw er niet meer als een kerk mocht uitzien. Spitsbogen werden rechtgetrokken en torentjes gesloopt. Het portaal van de entree werd verwijderd en er werd een stuk voorgezet. Delen werden aan de zijkant aangebouwd als kantoor en voor opslag. Rechts van de ingang was een showroom. Ergens waren 200 zijspannen aan inbeslagname onttrokken en achter muren verstopt. De specie was nog niet droog of Duitsers (die getipt waren) kwamen kijken maar vonden niets. In de oorlog stapte Hollandia over op houtgeneratoren bestemd voor het openbaar vervoer en op de transportsector die geen benzine meer hadden. Na de oorlog was er grote behoefte aan zijspannen waarvan de ANWB de belangrijkste klant was. De gele ANWB zijspannen werden o.a. gebruikt tegen de relletjes. Vlak na de oorlog had de fabriek 20 man in dienst. Het materiaal werd per schip uit Harmelen via de Leidsche Rijn aangevoerd. Als het vroor via het Amsterdam Rijnkanaal en dan op een handkar geladen. Zijspannen waren helemaal in eigen beheer. Alles was handwerk. De wielen waren gevlochten. Het personeel nam ze mee naar huis om ze in de avonduren en in het weekend te vlechten. Het was erg toegewijd want het dak werd eens door hen gerepareerd en ook het kerkhof werd door hen onderhouden. Stofferen vond plaats op de bovenverdieping. De zijpannen werden gekeurd door TNO. Eerst werkten ze voor BMW later ook voor Moto Guzzi . In Amsterdam werden ze veelvuldig door de politie gebruikt. Er was ook een speciaal stuntteam. Als stunt was er ook een stuur in een zijspan bevestigd. De bestuurder steeg af waarna de grap was om te doen of het zijspan zonder bestuurder ook kon rijden. Op een gegeven moment werden ook scooters voorzien van een zijspan. Over de hele wereld werden de zijspannen vervoerd in kratten. In de jaren 70 kwamen de zijspannen uit Rusland op die goedkoper waren. Op het laatst waren er nog maar twee man personeel. In 1975 moest Jan de fabriek sluiten. Hij is datzelfde jaar op 13 augustus overleden. METAK Vanaf 1977 kwam de ‘kerk’ in handen van de METAK, metaalfabriek die sedert drie jaar aan de Houtwerf gevestigd was. Ook deze is succesvol want in 1983 won hij de driejaarlijkse Nationale Staalprijs. Het bedrijf had meegewerkt aan de constructie Provinciaal Sportservicecentrum in Poeldijk. Normaal zijn de staalconstructies naarmate de bouw vordert niet meer zichtbaar maar in Poeldijk zijn zij expres een blikvanger. Er is werk gedaan voor Brederode, Douwe Egberts en de Spoorwegen. Om goed te kunnen functioneren is de zolder verstevigd voor de takelinrichting en aan de kant van de pastorie zou een verbreding aangebracht zijn. Overigens is er aan de achterzijde nog steeds het vroegere koor met de twee sacristieën te zien. Ook aan de zijmuren ziet men dat de spitsbogen gedeeltelijk weggewerkt zijn en dat er voor de versieringen geen natuursteen gebruikt is maar stuc. en NU slaan de handen in een. Er is huist een religie op de Rijksstraatweg 20 onder de naam : Metaal Kathedraal. Deze naam verhaalt direct de rijke geschiedenis van dit unieke pand. Onder 1 uniek dak tref je een metaal fabriek en kerk met hammerbeam spant aan. Vormgegeven door architect H.J.van den Brink. De metaal fabriek heeft het pand bezemschoon opgeleverd en in maart 2011 wordt het pand gehuurd door kunstenaars. Het nieuwe Mekka in de Meern! Cultuur zwaait de scepter en deze nieuwe pastoors van deze tijd voeden dit eigentijdse beleid. Waar vroeger verbintenis ontstond middels religie, zorgt nu cultuur voor verbinding in de directe en omliggende gemeenschap. De ruige schoonheid van het pand is een inspiratiebron voor velen en zorgt voor kruisbestuiving en verrijking. De emotionele waarde van het unieke pand wordt gekoesterd. Oude bezoekers keren terug en delen herinneringen.

Jom Social Featured Photos

SuperEvents

Nog geen activiteiten

Metaal Kathedraal heeft nog geen activiteiten geplaatst...